Χαιρετισμοί στην Παναγία Παντάνασσας
Ποίημα Γέροντος Ἰωσήφ Βατοπαιδινοῦ
Κοντάκιον· Ἦχος πλ. δ´. Τό προσταχθέν.
Τή ἱερά καί φωτοφόρω σου εἰκόνι, παρεστηκότες οἱ πιστοί μετ’ εὐ¬λα¬βείας,
ἀνυμνούμέν σέ Παντάνασσα, οἱ σοί δοῦλοι· καί δεόμενοι αἰτού¬μέν σέ κατάπεμψον,
τάς ἰάσεις τοίς προστρέχουσιν ἱκέταις σου, ὅπως κράζωμεν· Χαῖρε μόνη Παντάνασσα!
Οἱ Οἶκοι
Ἄρχων ὁ τῶν ἀγγέλων οὐρανόθεν κατέπτη εἰπεῖν τη Παντανάσσῃ τό χαῖρε (ἐκ γ´)·
καί σύν τῇ θεοφθόγγω αὐτοῦ φωνῆ σαρκούμενόν σέ κατιδῶν Κύριε, ἐβόησε καί
ἔπεισε τήν κτίσιν κράζειν πρός αὐτήν τοιαῦτα·
Χαῖρε, τῆς ἀνθρώπων σωτηρίας ἀπαρχή καί αἰτία·
χαῖρε, τῆς φθαρείσης φύσεως ἡ σαφής παρηγορία.
Χαῖρε, ὅτι γέγονε διά σου Θεός ἡμῖν·
χαῖρε, πάσης ἀναπλάσεως ἀπαρχή καί τό ἀμήν.
Χαῖρε, κτίσεως ἡ ἔννοια εἰς τοῦ Κτίστου τήν βουλήν·
χαῖρε, μόνη ἡ δανείσασα Θεῷ Λόγῳ τήν στολήν.
Χαῖρε, ὕψιστον ἀξίωμα ὑπερβαῖνον πάντα νούν·
χαῖρε, ὕψος ἀπροσμέτρητον καί αὐτοῦ τοῦ οὐρανοῦ.
Χαῖρε, Κόρη ἠλιόμορφε, ὑπερτέρα τοῦ φωτός·
χαῖρε, ὅτι τῇ γεννήσει σου πεπλήρωται τοῦ Γενάρχου ὁ σκοπός.
Χαῖρε, ὕψος, βάθος ἄρρητον τῶν χαρίτων ἡ αὐγή·
χαῖρε, καί ἡμῶν τῶν δεομένων σου ἰαμάτων ἡ πηγή.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Βρέφος διά σοῦ ἐγεγόνει ὁ προάναρχος Λόγος, Παρθένε, καί τεχθείς ἀπορρήτως ἐκ
σοῦ, παρέχει τοίς τιμώσί σέ τήν ἄφεσιν καί τήν ἴασιν ὡσαύτως δεομένοις σοῦ ἕν τώ
ψάλλειν·
Ἀλληλούϊα.
Γνῶσιν ἄγνωστον ἡ ἀπείρανδρος μαθεῖν ἐλομένη ἐβόησε τώ λειτουργῷ μετά δέους.
Ὡς παρθένος ἁγνή, πώς γενήσομαι τοῦ Ὑψίστου μήτηρ; ἑρμήνευσον· πρός ἤν,ἥν,ἦν
ὁ Ἀρχων ἔφησεν ἐν φόβῳ, πλήν κραυγάζων οὕτῳ·
Χαῖρε, βουλῆς τοῦ Ὑψίστου μύστις·
χαῖρε, κραυγῆς δεομένων ἡ ρύστις.
Χαῖρε, τῶν πενθούντων χαρά καί ἀντίληψις·
χαῖρε, ἀσθενούντων ἰατρός καί ἀνάρρωσις.
Χαῖρε, τῆς καρκίνου μάστιγος ἡ τελεία ωλετήρ·
χαῖρε, πάσης ἄλλης μάστιγος ὁ ἀκοίμητος σωτήρ.
Χαῖρε, κόσμου μόνιμος καί γλυκεῖα προσφυγή·
χαῖρε, πάσης ἄλλης θλίψεως θετική ἀπαλλαγή.Χαῖρε, μόνη ἐπακούουσα τῶν πενθούντων τοῦ κλαυθμοῦ·
χαῖρε, καί τῆς σωτηρίας εἴσοδος ἀμετρήτου ἀριθμοῦ.
Χαῖρε, ἔμβλημα καί στέφανε τῶν πιστῶν Ἀθωνιτῶν·
χαῖρε, μόνη ἀπαλλάξασα καταδίκης τό θνητόν.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Δύναμις τοῦ Ὑψίστου ἐπιστάσά σοί Κόρη, ἡγίασέ σέ ὅλην ὡς εἶδε, καί τήν αὐτοῦ
σάρκα παρά σου προσλαβών ἀπορρήτως, ὑπέδειξε τοίς θέλουσι κομίζειν σωτηρίαν,
ψάλλειν οὕτως·
Ἀλληλούϊα.
Ἔλαμψας ἀπορρήτως τή ἁγία μορφή σου, ὡς ηὐδόκησας γνωσθῆναι Κόρη,
θαυματόβρυτον θείαν μορφήν σου, καί ἀεννάως τῶν θαυμάτων τήν χάριν παρέχεις
τοίς κραυγάζουσι ταῦτα·
Χαῖρε, ἴαμα καί στήριγμα τῶν πονούντων ἀκριβές·
χαῖρε, σύστημα τῆς πίστεως καί ἐλπίδος ἀρραγές.
Χαῖρε, εἴσοδος τοίς θέλουσι καί βιοῦσιν εὐσεβῶς·
χαῖρε, θάρρος καί ἀντίληψις τοίς ἀθλοῦσιν εὐσθενώς.
Χαῖρε, μόνη προξενήσασα σωτηρίαν τοίς πιστοῖς·
χαῖρε, μόνη ἡ ἀνοίξασα εἴσοδον ἐν οὐρανοῖς.
Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε ἡ εἰσάγουσα βροτούς·
χαῖρε, δρόσος ἡ πηγάζουσα τούς τῆς χάριτος κρουνούς.
Χαῖρε, μόνη χαριτοῦσα τῶν Παρθένων τούς χορούς·
χαῖρε, μόνη ἡ γλυκαίνουσα τούς δυστύνους ἡμῶν καιρούς.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Ζῶσαι θέλων τόν κόσμον ὁ τοῦ κόσμου πλαστουργός καί Δεσπότης, ἐνώκησε
τή μήτρα σοῦ πανάμωμε, ἀπειράνδρως, καί μητέρα τῶν πιστῶν καί μεσίτριαν
ἀναδείξας, ἔπεισε ἀνυμνείν σέ ἕν τώ ψάλλειν·
Ἀλληλούϊα.
Ἤκουσται παρά πάντων τά φρικτά μεγαλεῖα ἅτινα ἀναβλύζει, Παρθένε, ἡ ἁγία καί
σεπτή σου εἰκών, τά ἰάματα ὡς νάματα προχέουσα ἀεννάως. Ἡμεῖς δέ τιμῶντες τήν
πανίερόν σου ταύτην μορφήν Παντάνασσα, σοί ἐκβοῶμεν.
Χαῖρε, ἰαμάτων κρουνούς ἡ προχέουσα·
χαῖρε, τῶν νοσούντων τήν ρώσιν ἀεννάως παρέχουσα.
Χαῖρε, μόνη θεραπεύουσα τοῦ καρκίνου τήν πληγήν·
χαῖρε, ὅτι καί ἡμῖν ἐβράβευσας τήν μορφήν σοῦ ὡς πηγήν.
Χαῖρε, ὅτι ἤστραψας τώ προσώπῳ σου, ἁγνή·
χαῖρε, ὅτι λέλυται τῶν ἀνθρώπων ἡ ποινή.
Χαῖρε, ὅτι ρύεται διά σου φύσις βροτῶν·
χαῖρε, ὅτι χαίρουσι διά σοῦ στίφη πιστῶν.
Χαῖρε, ὕψος, βάθος ἄπειρον τοίς ἀνθρώπων λογισμοῖς·
χαῖρε, πλάτος τό ἀσύγκριτον τῆς Θεοῦ Λόγου ὀσμῆς.
Χαῖρε, ἔμβλημα θεόπεμπτον τῶν πιστῶν ἱεραρχῶν·
χαῖρε, καύχημα καί σέμνωμα τῶν πρό σου Πατριαρχῶν.Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Θεοφόρον παστάδα της τοῦ Λόγου νυμφεύσεως, Κόρη, ἔγνωμέν σέ ὑπερβάσαν τούς
ὅρους καί λόγους τῆς φύσεως, ὦ Κεχαριτωμένῃ, ἀσυγκρίτῳ τρόπῳ καί νόμῳ ὡς
Θεοτόκος ἐδίδαξας τούς πάντας ψάλλειν
Ἀλληλούϊα.
Ἴδον τάξεις ἀγγέλων ἐν χερσί σοῦ κρατοῦσαν τόν πλάσαντα χειρί τούς ἀνθρώπους
καί ὡς Δέσποιναν νοούντές σέ μόνην εἰ,εἶ καί δούλην, Κυρία, σεαυτήν κατήγγελλες,
ἔσπευσαν τοίς ὕμνοις θεραπεῦσαι καί βοήσαί σοί εὐλογημένη·
Χαῖρε, ἡ τῶν ἀγγέλων ὑπερβάσα ἀσυγκρίτως τάς τάξεις·
χαῖρε, τῆς σωτηρίας βλυστάνουσα ἀεννάως τάς πράξεις.
Χαῖρε, ἄκουσμα καί λάλημα τό πληροῦν τούς οὐρανούς·
χαῖρε, τούς φθαρέντας ἔμπαλιν μεταστρέψασα καινούς.
Χαῖρε, ὅτι ἀπηλλάγημεν τῆς φθορᾶς οἱ γηγενεῖς·
χαῖρε, ὅτι πέπαυται ἡ τοῦ Ἅδου τυραννίς.
Χαῖρε, μόνιμον σωσίβιον τῆς κοιλάδος τοῦ κλαυθμῶνος·
χαῖρε, μόνιμον ἐξαίρετον τοῦ ἐπιγείου κανόνος.
Χαῖρε, μόνη τῆς ἁγνότητος τό μυρίπνοον δοχεῖον·
χαῖρε, Κόρη ἀειπάρθενε, τό θεόσταλτον βραβεῖον.
Χαῖρε, ἄρωμα τῆς πίστεως καί βραβεῖον ἀρετῆς·
χαῖρε, καύχημα καί στέφανε Θεοτόκε τοίς πιστοῖς.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Κήρυκες θεοφόροι καί ποιμένες συνάμα οἱ θεῖοι μαθηταί τοῦ Σωτῆρος, ἐπέστησάν
σοί Παρθένε ἀθρόως ὅτε ἐκ γῆς ἀπαίρειν προείλου καί φωνή σιγηρά σέ ἀνύμνουν
μετά πόθου κράζοντες τό·
Ἀλληλούϊα.
Λάμψασα σή εἰκόνι, ὦ Παντάνασσα Μῆτερ, ἔδειξας πολυτρόπως τῶν θαυμάτων τήν
χάριν ἤν,ἥν,ἦν πλουσίως παρέχεις τοίς νοσοῦσι, ποικίλως ρώσιν μεταδιδοῦσα τοίς
ἀνιάτως πάσχουσιν· οἱ ποικίλων δέ νόσων ρυσθέντες ἐβόων πρός σε Θεοτόκε·
Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν νοσούντων·
χαῖρε, παράκλησις τῶν πενθούντων.
Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τήν πλάνην σκορπίσασα·
χαῖρε, τῶν δαιμόνων τόν δόλον συντρίψασα.
Χαῖρε, θάλασσα βυθίσασα τόν ἡμέτερον ἐχθρόν·
χαῖρε, ὕδωρ τό ἀλλόμενον τῶν τοῦ πνεύματος κρουνῶν.
Χαῖρε, πύρινε στῦλε τούς πιστούς ὁδηγοῦσα·
χαῖρε, στήριγμα θεῖον τούς ἀθώους κρατοῦσα.
Χαῖρε, τροφή του μάνα ἀσύγκριτε·
χαῖρε, τρυφῆς ἁγνείας ἀμίμητε.
Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς Χριστοῦ Βασιλείας·
χαῖρε, κρηπίς θείας ἐπαγγελίας.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.Μέλλοντός σου σαρκοῦσθαι τοῦ Θεοῦ Θεέ Λόγε, ἀφράστως ἐπεδόθης σαρκί, ὡς
βρέφος τώ δικαίῳ Συμεῶν· ἀλλ’ ἐγνώσθης τούτῳ ὡς Θεός τέλειος, διόπερ ἐξεπλάγη
σου τήν ἄρρητον σοφίαν κράζων·
Ἀλληλούϊα.
Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας σέ Κόρη, ἡμῖν τήν μέλλουσάν σέ γενέσθαι μητέρα· ἐξ
ἀσπόρου βλαστήσας νηδύος, ἤν,ἥν,ἦν καί φυλάξας ἄφθορον, τό θαῦμα ἐξιστάμενοι
ὑμνούμέν σε βοῶντες·
Χαῖρε, τό ἄνθος τῆς παρθενίας·
χαῖρε, τό στέφος τῆς ἀφθορίας.
Χαῖρε, ἀναπλάσεως τύπον προβάλλουσα·
χαῖρε, τῶν αὔλων τόν τρόπον διδάσκουσα.
Χαῖρε, μάνα θεῖον, ἄφθορον ἐξ οὖ τρέφονται πιστοί·
χαῖρε, θεῖον καταπέτασμα ὑφ’ οὖ σκέπονται πολλοί.
Χαῖρε, ἡ τετοκυία ὁδηγόν τοίς ἀνθρώποις·
χαῖρε, ἡ προσδοκία σταθερά αἰχμαλώτοις.
Χαῖρε, Κριτοῦ δικαίου ἡ μόνη δυσώπησις·
χαῖρε, ἀπείρων ἐνόχων καί πταιόντων συγχώρησις.
Χαῖρε, ἐλπίς καί στοργή τῶν γυμνῶν παρρησίας·
χαῖρε, χαρά καί σταθμέ τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Ξένον τόκον ὁρῶντες οἱ υἱοί τῶν ἀνθρώπων ἐν φόβῳ τόν νούν ἐπί Θεόν μεταθέντες,
ἔγνωσαν τοῦ μυστηρίου τήν δύναμιν· εἰς τοῦτο γάρ ὁ Ὕψιστος ἐπέφανε πρός τό
ἑλκύσαι τους αὐτῷ βοῶντας·
Ἀλληλούϊα.
Ὅλος ἤν ἕν τοίς κόλποις τοῦ Πατρός ἐν ὑψίστοις ὁ τούς κάτω ἑλκύσαι ἐλθών
ἀπερίγραπτος Λόγος· συγκατάβασις γάρ θεϊκή, ἡ κύησις δέ παρθενική, ἀκούουσα ὑπό πάντων ταῦτα·
Χαῖρε, Θεοῦ τοῦ ἀπείρου χώρα·
χαῖρε, ἀσυλλήπτου μυστηρίου πείρα.,πείρᾳ.
Χαῖρε, πίστεως ἡ εἴσοδος εἰς τόν κόσμον τῆς φθορᾶς·
χαῖρε, μόνη εἴσοδος τοίς ἀνθρώποις τῆς χαρᾶς.
Χαῖρε, ἴαμα καί βάλσαμον πάσης Πάναγνε πληγῆς·
χαῖρε, ὅλως ἀνυψώσασα τούς φθαρέντας ἀπό γῆς.
Χαῖρε, μόνη ἀποτίσασα τῶν πταιόντων τήν ποινήν·
χαῖρε, ὄντως ἡ ἀνοίξασα τήν αἰώνιον μονήν.
Χαῖρε, δί´ ἤς ἐξωφλήθη τοῦ Ἀδάμ ἡ παράβασις·
χαῖρε, δί´ ἤς ἐπεδόθη τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, μόνη θεραπεύουσα τάς ὀδύνας τῶν θνητῶν·
χαῖρε, ἡ ἀντίληψις καί ἐλπίς ἡ τῶν πιστῶν.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Πᾶσα φύσις ἀγγέλων καί ἀνθρώπων συνάμα ἐξεπλάγη τό μέγα τῆς ἀσυλλήπτου σου
σαρκώσεως, Λόγε. Τόν τό εἶναι πᾶσι παρασχόντα ἄϋλον Θεόν, ἐθεώρει προσιτόνἄνθρωπον, ἡμῖν μέν διατρίβοντα, ἀκούοντα δέ ὑπό πάντων·
Ἀλληλούϊα.
Ρύονται τῶν κινδύνων καί τῶν νόσων οἱ πάντες καταφεύγοντες πρός σε Θεοτόκε·
τῆς Παναχράντου σου εἰκόνος ἡ χάρις, ὦ Παντά¬νασ¬σα, πλουσίως ἐφαπλοῦται τοίς πάσχουσι καί ἴασιν παρέχει θαυμάζου¬σι πιστῶς καί ἐκβοώσιν.
Χαῖρε, ἰαμάτων ὁ κρατήρ ὁ ἀένναος·
χαῖρε, τῶν θαυμάτων ὁ σταθμός ὁ ἀμέτρητος.
Χαῖρε, ἡ ἀνακουφίζουσα παντός πόνου τήν πληγήν·
χαῖρε, ὄντως ἡ παρέχουσα τῆς ἐλπίδος τήν πηγήν.
Χαῖρε, Δέσποινα Παντάνασσα, ἡ κουφίζουσα τούς πόνους·
χαῖρε, ὅτι τούς ζητούντάς σέ οὐκ ἐγκαταλείπεις μόνους.
Χαῖρε, μόνη παραμύθιον τοίς ἀνθρώπων στεναγμοῖς·
χαῖρε, ὄντως ἐπακούουσα τῶν πονούντων πρός στιγμήν.
Χαῖρε, πρόθεσις καί στήριγμα τῆς καλῆς ἀποταγῆς·
χαῖρε, πρότυπον καί ἔμβλημα τῆς ὀρθῆς ὑποταγῆς.
Χαῖρε, θησαυροφυλάκιον τῶν τοῦ πλάστου δωρεῶν·
χαῖρε, ὄρος τό πανάγιον ἡ κατοίκησις ἡμῶν.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Σῶσαι θέλων ὁ Κτίστης τήν φθαρεῖσαν τῶν ἀνθρώπων οὐσίαν ἐπί σέ κατῆλθε,
Πανάμωμε, καί ἡγίασέ σέ καί ἐθέωσε καί τήν φύσιν πᾶσαν τῶν βροτῶν ἀνασύρας, τώ ἀρχαίῳ συγκατέμιξε κάλλει, πείσας πάντας κράζειν·
Ἀλληλούϊα.
Τεῖχος εἴ τῶν παρθένων, Ἀειπάρθενε κόρη, καί πάντων τῶν ποθούντων ἁγνεύειν·
ὁ γάρ τῶν ὅλων Δεσπότης κατεσκήνωσεν ἕν σοί Ἀχραντε, καί ὡς Μητέρα αὐτοῦ, πάντας σοί προσφωνεῖν διδάσκει οὕτῳ·
Χαῖρε, ἡ δόξα τῆς Παρθενίας·
χαῖρε, ἡ βάσις τῆς σωτηρίας.
Χαῖρε, γέννημα καί σφράγισμα τῶν πατέρων τῆς εὐχῆς·
χαῖρε, τῆς ἀποκαλύψεως τέλος καί ἀκροστιχίς.
Χαῖρε, μόνη θεῖον αἴνιγμα τοῦ Ὑψίστου τῆς βουλῆς·
χαῖρε, ὄντως θεῖον ἔμβλημα τοῦ Σωτῆρος τῆς στολῆς.
Χαῖρε, κόρη ἀκατάληπτε, καί ἀνέκφραστε πτυχή·
χαῖρε, τη ἐπιφανείᾳ σου συμπληροῦται ἡ εὐχή.
Χαῖρε, ωσπιλε, ἀμόλυντε οὐρανῶν ἡ πλατυτέρα·
χαῖρε, πάσης κτίσεως ἀσυγκρίτως ὑπερτέρα.
Χαῖρε, ὅτι μόνη χαίρειν σοί ἁρμόζει, Θεοτόκε·
χαῖρε, τοῦ φωτός μητέρα σύ πρός τοῦτο Φωτοτόκε.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Ὕμνον θέλουσα ἡ κτίσις ἐπαξίως τώ Σωτῆρι τῶν πάντων προσ¬φέρειν, ὦ Πανάγαθε Δέσποινα, οὐδέν ἰσχύει ἀντάξιον τῆς παναπείρου σου φιλανθρωπίας, ὤν ἡμῖν δέδωκας, ἄλλ´ οὔν πόθῳ σοί βοῶμεν·
Ἀλληλούϊα.Φωτοφόρον νεφέλην τοίς ἐν σκότει δωρεῖται, Χριστός ὁ σός Υἱός, ὦ Παρθένε·
τό γάρ ἀνέσπερον ἀνέτειλε φῶς καί πρός γνῶσιν δαδουχεί ἅπαντας, σέ δέ τήν φωτώνυμον Δέσποιναν προτρέπει ἀναμέλπειν ταῦτα·
Χαῖρε, ἥλιον γεννήσασα νοητή ἀνατολή·
χαῖρε, τῆς μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ θεία στολή.
Χαῖρε, φῶς τό ἄϋλον τῶν ἁγίων στολισμός·
χαῖρε, διά σοῦ ἠφάνισται τῶν δαιμόνων σκοτισμός.
Χαῖρε, ὄντως τόν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν·
χαῖρε, ὅτι τόν ἀείρρητον ἐκπηγάζεις ποταμόν.
Χαῖρε, θάλασσα ἀκύμαντε ἡ μετάγουσα ἐκ γῆς·
χαῖρε, μόνη θεραπεύουσα τῶν νοσούντων τάς πληγάς.
Χαῖρε, τῆς σωτηρίας χορηγοῦσα τόν τύπον·
χαῖρε, πάσης παραβάσεως ἀποπλύνουσα τόν ρύπον.
Χαῖρε, μόνη θεραπεύουσα τῶν πιστῶν τάς συνειδήσεις·
χαῖρε, πάλιν εὐμενίζουσα τοῦ Θεοῦ πάσας τάς κρίσεις.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Χάριν δοῦναι εὐδοκήσας ἐνοχῆς βαρυτάτης, ὁ πάντων χρεωλύτης τώ κόσμῳ, ἐπεδήμησε αὐτοπροσώπως πρός τούς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ Βασιλείας, καί ρήξας τό χειρόγραφον, ἀκούει ὑπό πάντων οὕτως·
Ἀλληλούϊα.
Ψάλλοντές σοί τούς ὕμνους, ἀνυμνούμέν σέ πάντες, ὡς ἔνθεον σκηνήν, Θεοτόκε·
ἕν σοί γάρ οἰκήσας ἀπορρήτως ὁ Λόγος, ὁ συνέχων τά πάντα, ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοί πάντας·
Χαῖρε, ἆσμα ἀνερμήνευτον τῆς ἀγγέλων ὑμνωδίας·
χαῖρε, πρόφασις καί μέλημα τῆς ἀνθρώπων μελωδίας.
Χαῖρε, τῆς Τριάδος σέμνωμα ἔνθα μόνιμον τό φώς·
χαῖρε, μόνη ἀειπάρθενος ἔνθα οὐχ ὑπάρχει πῶς!
Χαῖρε, ἄφθαστον ἀξίωμα ὑπεράνω οὐρανῶν·
χαῖρε, το ὑπό τόν ἥλιον ἀπερίγραπτον καινόν.
Χαῖρε, ἄφραστον μυστήριον καί αἰώνων καί καιρῶν·
χαῖρε, σέμνωμα καί καύχημα παντός κόσμου τῶν χωρῶν.
Χαῖρε, ἄρωμα καί ἔμβλημα ἱερέων εὐλαβῶν·
χαῖρε, στέφανε καί καύχημα φιλοθέων εὐσεβῶν.
Χαῖρε, ἔξοχον ἀρχέτυπον ἀσκητῶν καί μοναχῶν·
χαῖρε, πλήρωμα ἁπάντων τε δεομένων τῶν εὐχῶν.
Χαῖρε, μόνη Παντάνασσα.
Ὦ Παντάνασσα μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τῶν πάντων ἁγίων Ἁγιώτατον Λόγον (ἐκ γ´),
ἀποδεξαμένη την ἡμῶν ὑμνωδίαν, ἀπό πάσης συμφορᾶς ἐξελοῦ ἡμᾶς καί τῆς μελλούσης ρύσαι κατακρίσεως τούς συμβοώντας·
Ἀλληλούϊα.